Een ‘Barcelona team’ zijn

1600 mensen aanspreken op waar ze goed in zijn en hun gezinnen met echte aandacht verbinden aan de organisatie, hier is Hutten Catering elke dag mee bezig. Met succes. De organisatie bruist van activiteiten, groeit en heeft al verschillende prijzen ontvangen. Bij Hutten Catering draait het om geluk en van betekenis zijn. Een gesprek met HR directeur Pascal Verheugd over de visie van dit inspirerende bedrijf.

Door Martijn Raaijmakers: consultant, coach, spreker en schrijver bij NieuwsteOrganiseren.nl
Serie interviews over: Nieuwste Organiseren in de praktijk

Onder een stralende zon parkeer ik mijn auto op de parkeerplaats van Hutten Catering in Veghel. Het eerste wat ik hoor, als ik de deur open doe, is het geluid van aangename muziek. Verrast kijk ik om mij heen en ik constateer dat de parkeerplaats om de zoveel meter is uitgerust met luidsprekers. Het is mij duidelijk dat Hutten Catering je bij ontvangst graag gelijk ‘in the mood’ brengt. Binnen aangekomen trekken verschillende groepen bezoekers de receptie waar ik zit te wachten voorbij en ik proef de levendigheid van dit bedrijf.

De aanleiding voor mijn bezoek bij Hutten Catering om in hun spreekwoordelijke keuken te kijken, is dat 
zij om meerdere redenen opvallen in hun vernieuwende manier van werken. Wie de website bezoekt ziet bijvoorbeeld al gelijk bij de eerste oogopslag dat het bij hen gaat om ‘Echt van betekenis zijn’, dat medewerkers bij Hutten Catering samenwerkers heten en dat geluk als rode draad door het werk heen loopt.

Gezien wat niet werkt

Ik ben zo gepassioneerd bezig met mijn vak, ik wil daarom bij Hutten Catering werken.

Mijn gesprekspartner is HR directeur Pascal Verheugd. Vier jaar geleden heeft hij de overstap gemaakt vanuit een HR management functie bij een corporate naar Hutten Catering, met als doel om het bedrijf verder te professionaliseren tot een soort van ‘Barcelona team’. Hij kreeg daarvoor een carte blanche van directeur Bob Hutten. Hun gedeelde intentie daarbij was om de organisatiedynamiek zodanig te versterken dat vakmensen zeggen: ‘Ik ben zo gepassioneerd bezig met mijn vak, ik wil daarom bij Hutten Catering werken.’

Verheugd voelde zich aangetrokken tot deze uitdaging omdat hij in zijn vorige baan aan den lijve heeft ondervonden wat niet werkt. Hij zegt daarover: “Ik ben een klassiek geschoolde HRM-er en kwam bij een bedrijf vandaan waar in de goede tijd veel geld werd verdiend. Hierdoor konden we op HR gebied mooie dingen doen en ik heb veel geleerd. We merkten alleen dat de processen en instrumenten die we bedachten eigenlijk niet goed beklijfden. Het ging vooral om geld verdienen en over thema’s zoals pijn, liefde, verdriet en geluk op de werkvloer werd niet gesproken. Terwijl er een grote onderstroom was van mensen die het daar wel over wilde hebben.”

Passie en doelen

De ogen van Verheugd beginnen te twinkelen als hij vervolgens over Hutten Catering vertelt: “Ik denk dat wij het hier op een andere manier doen. We spreken mensen aan op waar ze goed in zijn. Hier werken allemaal mensen met een passie voor hun vak en die willen we graag faciliteren.” Terwijl ik luister en kijk naar Verheugd zie ik een dankbaar mens, iemand die trots is op het bedrijf waar hij voor werkt. Ik bedenk mij dat juist het contrast tussen zijn vroegere werkgever en Hutten Catering zomaar hiervoor de voedingsbodem kan zijn. Als je zelf hebt ervaren wat niet werkt en je ervaart daarna het positief tegenovergestelde, dan ontstaat al snel een gevoel van dankbaarheid en bevlogenheid. Als je die beleving weet te verbinden aan heldere doelen, dan is succes vaak het logische gevolg.

Verheugd kan zich hierin vinden en maakt daarbij de vergelijking met sport: “Ik kom uit de sport en ik ben van huis uit een gymnastiekleraar. Ik heb altijd veel aan sport gedaan en wat je in de sport doet is doelen stellen. Dat zijn geen doelen ver weg, maar juist dichtbij en hooguit over een jaar. Zo werkt dat ook binnen een professioneel bedrijf. Op het moment dat je in staat bent om met elkaar ’s ochtends gewoon even ‘die scrum’ te doen en met elkaar te delen ‘Dit zijn mijn doelen’, dan inspireert en verbindt dat enorm. Je moet doelen stellen met elkaar, hoe klein ze ook zijn.”

Actieve community

Drie jaar geleden besloot Hutten Catering om hun HR beleid verder aan te passen, met als intentie om naast alle mensen in loondienst ook hun gezinnen optimaal te ondersteunen en energie te geven. Dit gebeurde vanuit de opvatting dat de partner en de kinderen thuis ontzettend belangrijk zijn om je vak goed te kunnen doen. Verheugd zegt daarover: “Wij zijn geïnspireerd door voorbeelden zoals Airbnb en Uber. Daarom hebben we iemand aangenomen die we de titel family energizer hebben gegeven. Iedereen lachte ons uit. Maar wij focusten op ons doel om 1600 gezinnen aan ons te verbinden met aandacht.

We hebben 25 busjes rondrijden die elke dag 180 locaties in Nederland bevoorraden. Daar past dus ook wel een heggenschaar of een hogedrukreiniger bij.

We hebben onszelf toen de vraag gesteld: wat zijn dingen die in de privésfeer veel geleend worden? Dan kom je op het voorbeeld van de boormachine. Als je aan honderd mensen vraagt of ze een boormachine hebben, dan steekt bijna iedereen z’n hand op. Dat is eigenlijk zonde, want je gebruikt deze maar zelden. Daarom hebben wij voor € 15.000 aan spullen voor ‘huis, tuin en keuken’ gekocht en die bij ons in het magazijn gezet. We hebben 25 busjes rondrijden die elke dag 180 locaties in Nederland bevoorraden. Daar past dus ook wel een heggenschaar of een hogedrukreiniger bij.

De volgende stap die we toen maakten was het bouwen van app waarmee mensen onderling ook spullen aan elkaar kunnen uitlenen. Ze kunnen hierin aanbieden wat ze uit willen lenen of een vraag stellen, zoals ‘Ik ga naar zuid Frankrijk, wie heeft er nog een bungalowtent om uit te lenen?’ Die hoef je dan mooi niet te kopen. Dit heeft zo’n vlucht genomen, dat er nu naast veel relevante kleine dingen ook zelfs caravans en zeilboten op staan. De tijd gaat komen dat iemand zegt: ‘We vertrouwen elkaar en ik ga drie weken op vakantie, vind je het leuk om in te trekken in mijn appartement in Loosdrecht?’

Die boodschap ‘Ik vertrouw jou’ maakt mensen gelukkig en daar is het ons om te doen.

Die boodschap ‘Ik vertrouw jou’ maakt mensen gelukkig en daar is het ons om te doen. Onze vertaling van een community bouwen is 1600 mensen en hun gezinnen met elkaar in contact brengen, zodat ze wat aan elkaar hebben. Dat zijn allemaal mensen die van hun vak houden, die voor dit bedrijf gekozen hebben omdat onze lifestyle en cultuur hen aanspreekt en die een passie hebben voor alles wat met gastvrijheid en voeding te maken heeft. Zo bouwen wij aan wat we noemen: samenwerkerschap.”

Samenwerkers

Ik vraag aan Verheugd hoe die term is ontstaan. “Het woord samenwerkers zijn we zo’n zes jaar geleden gaan gebruiken. Het woord medewerkers heeft zoiets van: ‘we zitten naast elkaar en we trekken samen op’, maar het heeft weinig diepgang. Met het woord samenwerkers doe je echt een oproep aan mensen om met elkaar iets te creëren. Een beetje in de geest van zoals Johan Cruijf zei: ‘Alleen ben je niks, samen kun je alles.’ Het gaat er ons om dat we als community een sterk collectief zijn, waarbinnen we ons met elkaar verbinden, samen creëren, voor elkaar zorgen, lief en leed met elkaar kunnen delen en succesvol kunnen zijn in ons vak. Waardoor we uiteindelijk een groot en groeiend bedrijf hebben, gelukkig zijn en ook nog een beetje geld verdienen.”

Ik vraag naar een praktisch voorbeeld van deze manier van samenwerken. Daarop beschrijft Verheugd een situatie met een collega die privé financiële problemen had. “Wij zijn gewoon het gesprek met haar aangegaan, een HRM-er en iemand van de financiële afdeling. Vervolgens zijn we gaan kijken wat we voor haar konden doen. Daarmee haal je het uit de taboe sfeer en erken je haar probleem. Natuurlijk zeiden we niet ‘We gaan die zak met geld geven’, want dan wordt het probleem alleen maar groter. Maar we zijn haar wel gaan coachen richting de oplossing.”

Mensen meerdimensionaal inzetten

Ons gesprek komt op het onderwerp talent en potentieel van mensen vrijspelen en benutten. Ook hierin blijkt Hutten Catering vernieuwend aan de weg te timmeren. Verheugd vertelt: “Ik hoor mijn baas 15 jaar geleden nog zeggen, ‘Pascal één ding, we gaan geen jobs rondom mensen creëren’. Ik zit nu in de fase dat ik zeg ‘Dat doe ik wel’. In Nederland zetten we mensen op dit moment ééndimensionaal in en dat is zonde. Daarom gaan wij daar anders mee om. Als we een vacature hebben voor een kok, dan gaan we die selecteren. Vervolgens kijken we ook naar ‘Wat kan die man of vrouw nog meer en wat zijn z’n dromen en talenten?’

Hierdoor kan je tot de conclusie komen dat je iemand drie dagen per week prima als kok kan gebruiken en daarnaast ook enkele dagen voor hele andere activiteiten. Het gevolg hiervan is dat je iemand gelukkiger maakt, in staat stelt om z’n talent te stretchen, met anderen ervaringen op te doen en om uiteindelijk een nog betere kok te worden omdat de context veel groter wordt. Dat doen we voor 1600 mensen. Natuurlijk is dat wel een hele klus, maar dat is de fase waar we nu in zitten. Wij willen echt uitgaan van de talenten, ambities en dromen van onze mensen en hen daarop inzetten. Daarom hebben we dus ook afscheid genomen van het traditionele functiehuis met vaste taken en verantwoordelijkheden.”

Vitaliteitsovereenkomst

Mensen die bij Hutten Catering komen werken krijgen, in plaats van een arbeidsovereenkomst, een vitaliteitsovereenkomst. Dat klinkt mooi en ik ben benieuwd wat ik daaronder kan verstaan. Verheugd: “We hebben alle moeilijke clausules eruit gesleuteld. Zo’n 80% van de mensen die een arbeidsovereenkomst krijgen, lezen dat en denken ‘Het zal wel’. Vervolgens zetten ze hun handtekening eronder. Echter naast het feit dat mensen niet goed weten waar ze voor tekenen, vertrek je zo eigenlijk altijd vanuit wantrouwen omdat je zo min mogelijk risico wilt en daarom allemaal clausules opneemt over concurrentie en geheimhouding.

Wij vinden het veel waarachtiger om het over ‘the Wy’ te hebben en dat op te schrijven.

Wij bieden liever een inspirerend contract aan. En ja, bij één op de honderd mensen heb je misschien gedoe, maar dat heb je ook in de oude situatie met de arbeidsovereenkomst. Wij vinden het veel waarachtiger om het over ‘the Wy’ te hebben en dat op te schrijven. Daarmee bedoel ik ‘Waarom ben je hier, wat verwacht je van mij, wat kan ik van jou verwachten en welke reis gaan we samen maken? That’s it, gewoon simpel. Natuurlijk staat er ook in vermeld wat iemand gaat verdienen, maar de juridische taal hebben we er dus allemaal uitgehaald.”

Meten van geluk

Hutten Catering gaat verder dan het aanbieden van een inspirerend contract. Ze zijn namelijk van mening dat als je afspraken met elkaar maakt, je daar ook twee keer per jaar bij elkaar op terug moet komen. Concreet betekent dit dat de leidinggevende en samenwerker hierover met elkaar in gesprek gaan en het dan eerst een tijd hebben over geluk.

Verheugd: “We hebben met de Universiteit van Leiden een tool ontwikkelt waarin we op een schaal van één tot tien kunnen meten hoe gelukkig iemand is. Ik zeg altijd ‘meten is weten’ en het gaat ons daarbij vooral om het duiden en interpreteren, dat geeft een prettige energie. We hebben hiervoor zeven elementen van geluk gedefineerd, waaronder regie, betekenis en vitaliteit. Aan de hand van de scores nodigen we de samenwerker en de leidinggevende uit om daarover met elkaar in gesprek te gaan. Iedereen kan hier overigens volledig transparant zien ‘hoe gelukkig we met elkaar zijn’. Dat doen we niet op de persoon, maar wel op variabelen zoals leeftijd en locatie.”

Beoordeling andersom

Verheugd vertelt dat de gesprekken tussen samenwerker en leidinggevende nog een dimensie kennen en die is dat de leidinggevende niet de samenwerker beoordeelt maar andersom. Hij zegt daarover: “Dit gaat over dienend leiderschap en de vraag ‘Waarom ben ik hier leidinggevende?’ Zoals wij het zien is dat om van samenwerkers nog betere professionals te maken. Dat is de ‘Why’ die onze leidinggevenden met elkaar gemeen hebben. In lijn daarvan is het dus eigenlijk heel raar als je een beoordelingssituatie hebt, waarbij de leidinggevende de samenwerker gaat beoordelen. Dat moet je omdraaien met vragen zoals: ‘Ben ik in staat geweest om jou te faciliteren in jouw geluk en ontwikkeling?’

De mevrouw in de spoelkeuken kan prima duiden waar zij goed in is, waar ze minder goed in is en wat haar leerpunten zijn.

Hierdoor krijg je een totaal andere dynamiek waardoor mensen daarover echt in gesprek gaan. Daarna beoordeelt de samenwerker zichzelf. Hier hebben we in het begin best wel wat weerstand tegen gehad: ‘Kunnen die samenwerkers dat wel?’ Dit bleek voor leidinggevenden een grote stap. Maar onderschat mensen niet. De mevrouw in de spoelkeuken kan prima duiden waar zij goed in is, waar ze minder goed in is en wat haar leerpunten zijn. Wij zien graag dat mensen daarover nadenken en als ze er een keer samen niet uitkomen, dan blijkt vaak dat er andere thematieken aan de hand zijn.

Zo’n VIP-gesprek ofwel vitaliteitsgesprek wordt hier in de wandelgangen als een geluksgesprek ervaren en dat is waar het om gaat: praten over geluk en de belangrijke thema’s in het leven. Daarna kan je ook nog de vijf vaktechnische competenties erbij pakken en dat praat dan veel makkelijker. Wat ik de meeste andere bedrijven nog zie doen, is een rapport met twintig competenties voorleggen en daarover praten. Zoiets inspireert en verbindt niet. Ik denk dat het belangrijk is dat je ruim de tijd neemt om het echte gesprek met elkaar te voeren en dat je hebt over: ‘Welke impact willen we volgend jaar maken, wat is jouw rol daarbij en wat is mijn rol?’

We willen het ondernemerschap, de ideeën en innovatie zoveel mogelijk vanuit de grond omhoog laten borrelen.

We willen het ondernemerschap, de ideeën en innovatie zoveel mogelijk vanuit de grond omhoog laten borrelen en waar wij veel tijd voor nemen is dat we heldere afspraken met elkaar maken voor het aankomende jaar. Dan zeggen we dus niet top-down en vaak alleen vanuit financieel belang: ‘Dit moet het zijn, dit is de stip aan de horizon.’ Waar wij, denk ik, goed in zijn, is dat we lokaal met elkaar een stip aan de horizon zetten en tegen elkaar zeggen: ‘Ik doe deze belofte, ik verwacht van jou dit en op het moment dat het fout gaat, dan spreken we elkaar daar ook op aan.”

Opa als inspiratiebron

Ik vraag wie hem zoal inspireert tot deze unieke manier van werken. Verheugd: “Het is heel makkelijk om naar Semco, Google of Facebook te kijken. Maar wie mij eigenlijk nog het meest inspireert is mijn opa. Na de oorlog had hij een eigen drukkerij, met in zijn hoogtijdagen bijna driehonderd mensen in dienst. Desondanks wist hij precies wat er thuis gebeurde. Hij wist waar de kinderen naar school toe gingen, hoe het met moeders thuis was en waar ze op vakantie gingen. Dat is voor mij wel de essentie van met elkaar werken en ondernemen.

Thuis maak je het toch ook gezellig en leuk. Ik ga met mijn kinderen toch ook niet vergaderen of een businessplan schrijven.

Ik zit hier meer dan in mijn eigen huiskamer. Thuis maak je het toch ook gezellig en leuk. Ik ga met mijn kinderen toch ook niet vergaderen of een businessplan schrijven. Ik hou van mijn kinderen, ga het gesprek met ze aan en ik probeer er te zijn op de momenten dat ze me nodig hebben. We doen daar in het werkzame leven zo ingewikkeld over. Terwijl het voor mij gaat over verbinding. Met alles erop en eraan. Gevoel hebben we weg gesaneerd omdat het niet meer paste in de manier waarop we nadachten over werken met elkaar. Terwijl het de belangrijkste drijfveer is van jou, van mij en van iedereen.

Het is de basis voor ongeluk als je vijftig a zestig uur aan het werk bent en dat daar dan geen plek voor is. Ik snap het wel dat uit onderzoek van Gallup blijkt dat 60% van de mensen ongelukkig naar hun werk gaan. Ik heb dat ook gemerkt in mijn vorige baan en ik merk het ook bij bedrijven waar ik weleens mag komen of ik merk het aan de reacties als ik ergens een lezing heb gegeven. Dat is toch armoedig.”

Verspilling tegengaan

In mijn voorbereiding heb ik gezien dat Hutten Catering maatschappelijk zeer betrokken is, onder meer door de oprichting van de Verspillingsfabriek en ik vraag Verheugd naar de beweegredenen hiervoor. Daarover zegt hij: “Maatschappelijke relevantie houdt ons bezig en daarin willen we graag een rol spelen. Overigens zonder betweterig over te komen of als autoriteit anderen te moeten overtuigen dat er op een andere manier gewerkt moet worden.

Maar er is veel verspilling in de wereld. Dat gaat over verspilde talenten, gebouwen die leeg staan en voeding. Daarom hebben we de Verspillingsfabriek opgericht. Alle drie de thema’s komen hierin terug. Wij eten en drinken ongeveer € 57 miljard per jaar in Nederland en daarvan verdwijnt ongeveer 10 miljard. Dat is onderzocht en dat gaat allemaal in de kliko. We hebben niet de illusie dat we dit

Ergens moet er een begin zijn en daarom zijn we hier als Hutten Catering mee gestart.

probleem binnen een jaar kunnen oplossen. We zijn wel van mening dat we dat kunnen als er in Nederland zo’n dertig van dit soort fabrieken zijn. Ergens moet er een begin zijn en daarom zijn we hier als Hutten Catering mee gestart. Dit geeft veel goede energie en dat is te zien aan de engagement en trots van de mensen die hier rondlopen.

Zo gaf ik onlangs een lezing aan een management team die ons verhaal wilde horen. Daarna kregen we een discussie. Ik vroeg aan hen: ‘Wat is jullie doel?’ Eerst keken ze naar de directeur en toen kreeg ik antwoorden over rendementsverdubbeling binnen drie jaar. Vervolgens vertelde ik iets over wat voor ons meervoudige waardecreatie is. Ik sprak over de Verspillingsfabriek en over al die talenten die nog van alles willen doen. Ik had het over mensen die een been of iets anders missen, maar die heel veel talent hebben en veel kunnen. Ik vroeg hen: ‘Zou je maatschappelijk hierin met je bedrijf iets willen betekenen?

Ik heb overigens ook gemerkt dat veel mensen het verkeerde vak hebben gekozen of bij het verkeerde bedrijf zitten. Soms hoor ik zeggen: ‘Ik heb een contract voor onbepaalde tijd en dat heb ik al twaalf jaar, dus ik blijf lekker zitten waar ik zit.’ Dat is natuurlijk wel de dood in de pot en ik denk dat dit voor meer dan de helft van de mensen geldt. Volgens mij moeten we er naartoe dat we de contracten voor onbepaalde tijd volledig

Samen gaan we wat moois doen en daarna help ik je met de volgende stap.

afschaffen en dat we in plaats daarvan zeggen: ‘Ik geef je een contract voor drie jaar en we gaan samen een mooie reis samen maken. De impact is duidelijk en ik ga je faciliteren. Je bent geboeid, verbonden met onze lifestyle en je hebt een passie voor je vak. Samen gaan we wat moois doen en daarna help ik je met de volgende stap.’

Natuurlijk hebben we bij Hutten Catering de afgelopen twintig jaar ook mensen zien vertrekken. Zestig van deze mensen zijn een eigen bedrijfje begonnen en met al die mensen hebben we nog steeds een waanzinnig goed contact!”

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail